De Corona Paradox

De Corona-paradox

Goed drie maanden geleden ging de stekker er in eens uit en doken we met zijn allen in “intelligente” lock-down. Van de één op de andere dag zaten we thuis en vroegen ons af hoe we ons werk in hemelsnaam toch voor elkaar moesten krijgen: we konden immers niet meer naar kantoor…..
Toen gebeurde er iets bijzonders. In no-time leerden we werken op afstand. Hierbij geholpen door de vele technieken (die er overigens al jaren waren) maar vooral door het “nieuwe normaal” qua acceptatie op het gebied van thuiswerken: als sneeuw voor de zon veranderde hier, nood gedwongen weliswaar, het wantrouwen in vertrouwen.
De kantoorindustrie zag dit, in beginsel, met lede oog aan en voorzag en een nieuwe explosie aan lege kantoren….. 12 jaar naar dato.
De zomer is inmiddels begonnen en oh wat missen we onze collega’s, wat zijn we ervan overtuigd geraakt dat ons werk zich voor een groot deel afspeelt “tussen de regels” en wat heeft fysiek samenwerken toch een kracht……met zijn allen weer naar kantoor dus!
Hoe fijn is het dan dat Rutte vanavond om 19u komt melden dat we weer samen mogen komen, ook in grote groepen, mits we de 1,5m-regel maar respecteren.
Lang leve het kantoor!

Entweder_scrolltotop